Relacja z jedzeniem
i zaburzenia odżywiania
Kiedy jedzenie staje się źródłem lęku, kontroli lub cierpienia, problemu nie można sprowadzić do jadłospisu.
Zaburzenia odżywiania mogą mieć poważne konsekwencje dla zdrowia fizycznego, stanu odżywienia i funkcjonowania całego organizmu. Nie są kwestią słabej woli ani braku wiedzy żywieniowej.
Aleksandra Soroka
dietetyk kliniczny
Wiedza i uważność
Indywidualne podejście
Konsultacje online
Za zachowaniami związanymi z jedzeniem mogą kryć się m.in. lęk, potrzeba kontroli, perfekcjonizm, napięcie, trudne emocje, doświadczenia związane z własnym ciałem czy sposób radzenia sobie z cierpieniem.
Wsparcie może dotyczyć m.in. anoreksji, bulimii, zespołu napadowego objadania się (BED), ARFID, OSFED i innych zaburzeń odżywiania, a także trudnych lub dezadaptacyjnych zachowań związanych z jedzeniem. Nie pracuję z samą etykietą diagnostyczną – pracuję z konkretnym człowiekiem i jego sytuacją.
Na czym może polegać wsparcie żywieniowe?
W zależności od sytuacji może obejmować stopniowe przywracanie odpowiedniej podaży energii i składników odżywczych, odbudowę regularności posiłków, zwiększanie różnorodności diety, ograniczanie nieuzasadnionych restrykcji, poprawę stanu odżywienia oraz pracę nad bezpieczniejszą strukturą jedzenia. Tempo zmian musi być dopasowane do człowieka.
Bezpieczeństwo i współpraca zespołowa
Bezpieczeństwo medyczne jest równie ważne jak psychologiczna uważność. W niektórych sytuacjach potrzebna jest równoległa kontrola lekarska i laboratoryjna, a zależnie od obrazu choroby także wsparcie psychiatry, psychoterapeuty lub psychologa. Dietetyk jest wtedy jednym z elementów zespołu, którego celem jest odzyskiwanie zdrowia, bezpieczeństwa i życia, w którym jedzenie zajmuje właściwe miejsce.
Zrób miejsce na dobre zmiany
Porozmawiajmy. Zacznij od konsultacji online
Małe kroki
Wielkie możliwości